Aylaklık Başa Bela

"...İki saat sonra kalabalığın içine,sinemadan bir dar sokağa çıkan sanki başka birisiydi.Düşünüyordu:Çağımızda geçmiş yüzyılların bilmediği,kısa ömürlü bir yaratık yaşıyor. Sinemadan çıkmış insan. Gördüğü film ona bir şeyler yapmış.Salt çıkarını düşünen kişi değil.İnsanlarla barışık.Onun büyük işler yapacağı umulur.Ama beş-on dakika sonra ölüyor.Sokak sinemadan çıkmayanlarla dolu;asık yüzleri,kayıtsızlıkları,sinsi yürüyüşleriyle onu aralarına alıyorlar,eritiyorlar.Bunları kurtarmanın yolunu biliyorum.Kocaman sinemalar yapmalı...Bir gün, dünyada yaşayanların hepsini sokmalı buralara. İyi bir film görsünler.Sokağa her birden çıksınlar."

-Yusuf Atılgan "Aylak Adam"

Sinemadan çıktığım her defada bu sözler yankılanıyor beynimde. Yeni film izlemiş bir insanın halet-i ruhiyesini Yusuf Atılgan kadar iyi betimleyebilecek bir yazar daha tanımıyorum.

Vicarious:Bilenler bilmeyenlere dinlete!!!

Gelmiş geçmiş en iyi şarkı sözü yazarlarından James Maynard Keenan yazmış ve çok da iyi söylemiştir. En iyi gitar sololarından birini içinde barındıran bu Tool şarkısı, Maynard'ın ayaklarının dünya ile en çok temas ettiği şarkı da sayılabilir pek tabii. İmaya yer yok.Mesaj açık ve net: Başkalarının trajedilerini izleyerek eğlenen topluluklarız. Kana susamış vampirler gibi içiyoruz televizyonda gördüğümüz cinayet haberlerini. Savaşta oğlunu kaybettiği için haykıran anneye karşı duyarsızlaşıp zombileşiyoruz. Sonra da birbirimizi canavar olmakla suçluyoruz ama kabul edelim: Hepimiz aynı b*ku yemiyor muyuz?
Parçanın sözleri aşağıda yer alıyor, parçanın kendisi ise 10000 Days albümünde ikamet ediyor. Şiddetle tavsiye edilir.

Eye on the TV
'cause tragedy thrills me
Whatever flavour
It happens to be like;
Killed by the husband
Drowned by the ocean
Shot by his own son
She used the poison in his tea
And kissed him goodbye
That's my kind of story
It's no fun 'til someone dies

Don't look at me like
I am a monster
Frown out your one face
But with the other
Stare like a junkie
Into the TV
Stare like a zombie
While the mother
Holds her child
Watches him die
Hands to the sky crying
Why, oh why?
'cause I need to watch things die
From a distance

Vicariously I live while the whole world dies
You all need it too, don't lie

Why can't we just admit it?
Why can't we just admit it?

We won't give pause until the blood is flowing
Neither the brave nor bold
The writers of stories sold
We won't give pause until the blood is flowing

I need to watch things die
From a good safe distance

Vicariously I live while the whole world dies
You all feel the same so
Why can't we just admit it?

Blood like rain come down
Drawn on grave and ground

Part vampire
Part warrior
Carnivore and voyeur
Stare at the transmittal
Sing to the death rattle

Credulous at best, your desire to believe in angels in the hearts of men.
Pull your head on out your hippy haze and give a listen.
Shouldn't have to say it all again.
The universe is hostile. So impersonal. Devour to survive.
So it is. So it's always been.

We all feed on tragedy
It's like blood to a vampire

Vicariously I live while the whole world dies
Much better you than I.

Dertli Şiir

Uzaklardayken sen
Binlerce kelime var zihnimde,
İçlerinde de hep ben.
Karşımda otururken sen
Onları dile getirmeyi nasıl isterdim
Bir bilsen!

Yapamıyorum, olmuyor ki!
Hepsi kaçıp gitmiş, saklanmışlar sanki.
Kendimi de kaybediyorum yavaşça belki
Ama herşeyin bir sırası var, değil mi?

İtme-Çekme Kuvveti

"Kendini uzaklaştırdıkça benden,
İttikçe elinin tersiyle,
Görmezden geldikçe yaptıklarımı
Ve insandan saymadıkça
Aşık oluyorum ona daha fazla." diye düşünmüş (m)adam.

İştah Meselesi

Yalnızca yiyoruz. Ağzımızı şapırdatarak,tiksindirici sesler çıkararak,dişlerimizde artıklar bırakarak,birbirimizden tiksinerek ve birbirimizi tiksindirerek yiyoruz.Neden tiksiniyoruz? Hepimiz aynı b*ku yemiyor muyuz?

Ben?

Tünelin sonundaki ışık mı?
Onu görmenin umudu bile esirgendi bizden.
Yaşamak keskin bir karanlık bilinmezin içinde
Ve kurban yerine koymak kendini
İnsanı hayvanlaştırmak belki.
Ama ben artık ben miyim ki?
Benim ederimden geriye ne kaldı ki?

Boş

Hayat nedir ki?
Manasız bir hayal yalnızca,
Sonluluktan bir sonsuz olma çabası,
Başarısızlıkların en büyüğü,
Başarının manası bir hayal oldukça.

Ümitsiz Deneme

İnsanlar tekerrürden ibaret, insanlık tekerrüden ibaret. Dünyada olan biten herşeyi ileriye bir atılım olarak düşünenler, şunu düşünemiyor anlaşılan: İnsan değişmez. Yer, s**ar,uyur ve ürer.Bu insanlığın doğuşundan beri değişmedi ve değişmeyeceği de muhakkak.Durum böyle iken bir ilerlemenin de mevzu bahis edilmesi oldukça absürd geliyor bana.
Bugün geçen sene mezun olduğum fakültenin kantininde oturup yemek için kuyrukta bekleyenleri görünce farkına varmak daha kolay oldu: İNSAN DEĞİŞMEZ.
Hala binlerce yıl öncesinin hırslarına mahkum, hala kendisi ve etrafı ile savaşmaya çalışıyor ama hala başarısız.Büyük bir ikilemin içinde neden yeryüzünde olduğunu anlamlandırmaya çalışıyor ve tek bir cevap daha doğrusu kesin bir cevap bulmaktan yoksun hala.Kendi istekleri ve toplumun ona dayattıkları arasında sıkışmış; nefes almaya çalıştıkça boğazı daha çok sıkılıyor ama yine de boğazını sıkana büyük bir sadakat ve sebat göstererek tapınmayı sürdürüyor.Herşey bu kadar dipteyken ve ışık görünmüyorken, her nasılsa, aydınlanacağına inanıyor. O günü de sabırsızlıkla bekliyor ve üstüne üstlük planları da hazır. Bir "birey" olacakmış o günde. Şimdi buna gülünmez de ne edilir?